W 2026 roku Mrągowo świętuje 80. rocznicę nadania swojej nazwy – momentu, który stał się początkiem budowania polskiej tożsamości miasta po wojennej zawierusze. Przez cały jubileuszowy rok mieszkańcy i goście wezmą udział w wydarzeniach przypominających historię, ludzi i przemiany, które ukształtowały współczesne oblicze Mrągowa.

Po zakończeniu II wojny światowej Mazury znalazły się w obrębie Polski, zgodnie z decyzjami konferencji jałtańskiej i poczdamskiej. W 1945 roku powołano Komisję Ustalania Nazw Miejscowości, której zadaniem było ponowne nazwanie miejscowości i obiektów geograficznych (rzek, jezior, pasm górskich itp.), aby przywrócić – lub nadać nową – polską nazwę. Dotychczasowy niemiecki Sensburg, mimo braku oficjalnej zgody zaczęto nazywać Ządźborkiem. Takie tabliczki pojawiały się przy urzędach. Tak mazurzy nazywali przed 1945 rokiem nasze miasto. Niejednokrotnie z przyczyn politycznych, jak i braku źródeł, częściowo wskutek słabego przygotowania merytorycznego, tworzono tzw. „chrzty nazewnicze”, niekiedy także dla uczczenia zasłużonych postaci, czyli całkiem nowe, nieistniejące wcześniej nazwy.

Tak stało się z Mrągowem oraz pobliskimi Giżyckiem i Kętrzynem. Nazwę nadano na cześć Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza (1764–1855), który urodził się w Olsztynku, a większą część życia mieszkał i pracował w Gdańsku. Był polskim kaznodzieją, nauczycielem, językoznawcą i zajmował się badaniem dialektu mazurskiego. Zarządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych w sprawie przywrócenia i ustalenia urzędowych nazw miejscowości, w którym po raz pierwszy pojawia się oficjalnie Mrągowo ukazało 7 maja 1946 roku [KLIKNIJ TUTAJ].

Opracowanie: Robert Wróbel.